Na 3 weken hier waande ik me vandaag met mijn knalroze thaise vissersbroek, flipflops, marcelleke en grauwe nagels (van het verven) al helemaal ingeburgerd toen ik alleen onderweg was naar hier (internet cafe). Ne hoor. Langs alle kanten falang, falang! Ach ja, ze bedoelen het goed. Blond, blauw en blank: het steekt af en fascineert hen blijkbaar. Moet je weten: ze doen er hier alles aan om zo blank mogelijk te zijn. Zo stonden we laatst in de supermarkt en hing er een grote plakaat: Nivea visage, UV whitening . Dagcreme voor een bleker gezicht dus. Wie weet kwam Michael Jackson hier zijn productjes wel halen... Omgekeerde wereld dus.
Naast het vreemd zijn op straat is er nog zoveel meer dat ondertussen al gewoonte is geworden.
Zo is er het douchen: Iedere dag koude douche met een amper vermeldenswaardig debiet en vol met vliegjes en af en toe een mug. Het is ondertussen een kunst geworden om zonder gebeten te worden uit de douche te komen: natmaken, inzepen, samen met de verf ook de DEET afschrobben, wat muggen -of wacht ne, geen paniek tis maar een vlieg- van je afslaan, afspoelen, afdrogen en dan zo snel mogelijk weer DEET opsmeren. Oef, veilig. Het meest lastige aan DEET is dat het echt op je huid pikt en zeker als je in de zon komt (en zonnecreme er boven smeren is geen optie want de DEET-laag moet de bovenste zijn). Maar het is essentieel: er is geen cure voor dengue en dus is voorkomen prioritair zeker omdat de schooltjes waar we werken aan stilstaand water liggen. 's Avonds is het gevaar minder groot want dan gaan de dengue muggetjes slapen en komen de malaria muggen boven maar we slapen onder een net en pakken pillen. Tot nu toe heeft nog niemand dengue (we zullen maar niet te luid roepen) en binnen een klein weekje zijn we weg uit dengue gebied. We doen onze huid toch wat aan hoor... DEET, terpentine, zon...
Verder zijn er der WC's maar daar heb ik al over geschreven. Een westerse WC met spoelbak is hier grote luxe alsook WCpapier. Hoe dan wel? Hurk WC's met een bak water naast waar een schep in ligt en een sproeier naast. Als je je ding gedaan hebt moet je jezelf proper maken met de sproeier en vervolgens een grote schep water uit die emmer schappen en met een kwak in de put gooien. Dit heeft hetzelfde effect als een spoelbak. Eerst was ik niet happig maar geloof me: als de fruitshake van de nightmarket toch niet zo kosjer was en de nood het hoogst is heb je niet veel keus! (jaja, we hebben het al vlaggen gehad). Gulden regel: ver genoeg doorhurken of je krijgt hetzelfde effect als - zoals Roger zo mooi zou zeggen- when the shit hits the fan. Ook de malariapillen doen daar geen goed aan: ze zijn erg leverbelastend en dat voel je wel aan de ochtendlijke misselijkheid.
Genoeg over medische en paramedische toestanden. We leven nog en dat is het belangrijkste.
Gisteren namiddag zijn we naar de locale universiteit geweest om English majors te helpen met hun engels. Ongeloofelijk dat ze zoiets unif noemen! Waarde landgenoten: het onderwijs in Belgie is echt wel van top niveau! Ik schat dat hun niveau dat van ons is in het 3de middelbaar. Voor we het wisten waren we al lang niet meer met engels bezig maar zaten we mee in de cheerleading practice (onder leiding van een kleine maar zeer dappere vrouwelijke brulsergant). Wederom was onze aanwezigheid fascinerend.
Vandaag was de laatste bouwdag. Wat hebben we gedaan? Hetzelfde als de voorbije 2 weken: verven, verven en nog eens verven (oh ja, en die ene keer dat we beton hebben helpen gieten mag ik niet vergeten). Tralies verven, muren verven, balken verven, luiken verven,... van Ikea-geel tot smurf-blauw en chocolade-bruin het hebben het allemaal (en overal!) gehad.
Wat staat er verder op het programma?
Morgen gaan we (engelse) les geven en 's avonds naar een thaise bruiloft. Zaterdag vertrekken we voor een weekendje naar Surin, een stad hier 50 min per trein vandaan, de provinciehoofdstad. Grootste attractie: olifanten! Als je in thailand bent geweest moet je toch echt wel eens op een olifant gezeten hebben... Verder is de zijde- en zilvernijverheid ook wel de moeite. Op terugweg stoppen we om wat Khmer-tempels te bekijken en zondagavond een locale voetbalmatch bijwonen. Maandag en dinsdag geven we weer les en dinsdagavond is het de verjaardag van Fil& Fern: de tweeling van het weeshuis. Groot feest dus! Woensdag is onze laatste dag in Buriram. Woensdagavond vertrek naar Bangkok om tot zondag Bangkok en Ayuthaya (oude hoofdstad) te ontdekken! Ik zou nog zo veel meer kunnen schrijven maar ik denk dat het mooi is geweest! De rest hoor je wel met de fotos er bij of een volgende keer!
Groeten,
Ellen
P.S. Reageren mag :)
Deze reactie is verwijderd door de auteur.
BeantwoordenVerwijderen