Bangkok Baby!

Lieve wereld,

Heb erg veel te vertellen maar veel te weinig tijd om het te doen. Ik beloof dus later nog te bloggen. Vorig weekend zijn we naar Surin geweest. Op het programma: olifantjes, tempels, artisanaal zijde dorpje, zalige rit van 4 uur in locale bus die alle kleine dorpjes aandeed!!!(en nog van dat). Maandag, dinsdag en vandaag hebben we les gegeven in het schooltje waar we renovaties gedaan hebben. Gisteren was het groot feest hier in het weeshuis want tweeling Fil&Fern werden 12. Vandaag vertrekken we richting Bangkok (5 uur bus). Morgen daguitstap naar Ayuthaya en dan 3 dagen Bangkok. Het zou dus wel eens goed kunnen dat dit de laatste keer is dat ik blog voordat ik thuis ben (weet niet of ik tijd/ mogelijkheid zal hebben in Bangkok). Ik ben opgelucht dat we weg zijn uit dengue- en deet- country en een geairconditionde hotelkamer zullen hebben maar dat kan echt niet compenseren voor al het moois dat we hier hebben mogen meemaken (maar dat volgt dus later). Voor de ouders: mama, papa, ik leef nog en alle gezondheidstroubles zijn voorbij, den deet is echter op :-) ( echt op, een mug gaf me net nog een laatste afscheidssteek). Voor de rest van de wereld: hou je goed en tot dan wat bij betreft: BANGKOK, BABY en tot de volgende of tot in Belgie !!!!!
Groetjes!!

Veel te vertellen...

Na 3 weken hier waande ik me vandaag met mijn knalroze thaise vissersbroek, flipflops, marcelleke en grauwe nagels (van het verven) al helemaal ingeburgerd toen ik alleen onderweg was naar hier (internet cafe). Ne hoor. Langs alle kanten falang, falang!  Ach ja, ze bedoelen het goed. Blond, blauw en blank: het steekt af en fascineert hen blijkbaar. Moet je weten: ze doen er hier alles aan om zo blank mogelijk te zijn. Zo stonden we laatst in de supermarkt en hing er een grote plakaat: Nivea visage, UV whitening . Dagcreme voor een bleker gezicht dus. Wie weet kwam Michael Jackson hier zijn productjes wel halen... Omgekeerde wereld dus.
Naast het vreemd zijn op straat is er nog zoveel meer dat ondertussen al gewoonte is geworden.
      Zo is er het douchen: Iedere dag koude douche met een amper vermeldenswaardig debiet en vol met vliegjes en af en toe een mug. Het is ondertussen een kunst geworden om zonder gebeten te worden uit de douche te komen: natmaken, inzepen, samen met de verf ook de DEET afschrobben, wat muggen -of wacht ne, geen paniek tis maar een vlieg- van je afslaan, afspoelen, afdrogen en dan zo snel mogelijk weer DEET opsmeren. Oef, veilig. Het meest lastige aan DEET is dat het echt op je huid pikt en zeker als je in de zon komt (en zonnecreme er boven smeren is geen optie want de DEET-laag moet de bovenste zijn). Maar het is essentieel: er is geen cure voor dengue en dus is voorkomen prioritair zeker omdat de schooltjes waar we werken aan stilstaand water liggen. 's Avonds is het gevaar minder groot want dan gaan de dengue muggetjes slapen en komen de malaria muggen boven maar we slapen onder een net en pakken pillen. Tot nu toe heeft nog niemand dengue  (we zullen maar niet te luid roepen) en binnen een klein weekje zijn we weg uit dengue gebied. We doen onze huid toch wat aan hoor... DEET, terpentine, zon...
      Verder zijn er der WC's maar daar heb ik al over geschreven. Een westerse WC met spoelbak is hier grote luxe alsook WCpapier. Hoe dan wel? Hurk WC's met een bak water naast waar een schep in ligt en een sproeier naast. Als je je ding gedaan hebt moet je jezelf proper maken met de sproeier en vervolgens een grote schep water uit die emmer schappen en met een kwak in de put gooien. Dit heeft hetzelfde effect als een spoelbak. Eerst was ik niet happig maar geloof me: als de fruitshake van de nightmarket toch niet zo kosjer was en de nood het hoogst is heb je niet veel keus! (jaja, we hebben het al vlaggen gehad). Gulden regel: ver genoeg doorhurken of je krijgt hetzelfde effect als - zoals Roger zo mooi zou zeggen- when the shit hits the fan. Ook de malariapillen doen daar geen goed aan: ze zijn erg leverbelastend en dat voel je wel aan de ochtendlijke misselijkheid.

Genoeg over medische en paramedische toestanden. We leven nog en dat is het belangrijkste.
Gisteren namiddag zijn we naar de locale universiteit geweest om English majors te helpen met hun engels. Ongeloofelijk dat ze zoiets unif noemen! Waarde landgenoten: het onderwijs in Belgie is echt wel van top niveau! Ik schat dat hun niveau dat van ons is in het 3de middelbaar. Voor we het wisten waren we al lang niet meer met engels bezig maar zaten we mee in de cheerleading practice (onder leiding van een kleine maar zeer dappere vrouwelijke brulsergant). Wederom was onze aanwezigheid fascinerend.
Vandaag was de laatste bouwdag. Wat hebben we gedaan? Hetzelfde als de voorbije 2 weken: verven, verven en nog eens verven (oh ja, en die ene keer dat we beton hebben helpen gieten mag ik niet vergeten). Tralies verven, muren verven, balken verven, luiken verven,... van Ikea-geel tot smurf-blauw en chocolade-bruin het hebben het allemaal (en overal!) gehad.

Wat staat er verder op het programma?
Morgen gaan we (engelse) les geven en 's avonds naar een thaise bruiloft. Zaterdag vertrekken we voor een weekendje naar Surin, een stad hier 50 min per trein vandaan, de provinciehoofdstad. Grootste attractie: olifanten! Als je in thailand bent geweest moet je toch echt wel eens op een olifant gezeten hebben... Verder is de zijde- en zilvernijverheid ook wel de moeite. Op terugweg stoppen we om wat Khmer-tempels te bekijken en zondagavond een locale voetbalmatch bijwonen. Maandag en dinsdag geven we weer les en dinsdagavond is het de verjaardag van Fil& Fern: de tweeling van het weeshuis. Groot feest dus! Woensdag is onze laatste dag in Buriram. Woensdagavond vertrek naar Bangkok om tot zondag Bangkok en Ayuthaya (oude hoofdstad) te ontdekken! Ik zou nog zo veel meer kunnen schrijven maar ik denk dat het mooi is geweest! De rest hoor je wel met de fotos er bij of een volgende keer!
Groeten,
Ellen
P.S. Reageren mag :)

Terugblik 1

Vandaag zijn we exact halverwege... 14 achter ons, 14 to go. Tijd dus om eens te kijken naar wat de ervaring tot nu toe me heeft opgeleverd.

Bouwkamp
Beetje bij beetje besef ik dat ik toch in een bouwkamp light project terecht ben gekomen: de accomodatie is naar bouworde standaard dik in orde, alsook de ligging en bovendien moeten we echt niet zo veel werken. Leuk is dus dat we het land kunnen verkennen tijdens onze weekends. Het komt er op neer dat we 50% gewerkt zullen hebben en 50% reizen. Niet echt veel werk dus. Anderzijds vraag ik me af of ik meer werk aan zou kunnen? De hitte speelt echt wel mee en ik ontdek mijn grenzen onder andere omstandigheden. Nu dat de heimwee van de eerste week voorgoed voorbij is hoop ik nog meer uit dit bouwkamp te halen.

Kindjes
Het weeshuis draait best goed (maar het kan natuurlijk beter). Zelf draaien we volop mee in hun werking: ook ' s avonds is er werk: kids bezig houden, kuisen,... Zelf merk ik het verschil met een gewoon gezin niet meer. Alle kinderen zijn gelijk en de sfeer is eerder huiselijk (itt tot bv. die van een kostschool). Het is gewoon een erg groot gezin met Roger en Pong aan het hoofd! Dat viel me op toen we donderdag met z'n allen naar een thaise film zijn gaan kijken... Ik moet zeggen dat de kinderen hier in Thailand (zowel in de schooltjes als in het weeshuis) allemaal zo braaf zijn! Echt ongeloofelijk!

Zelf
het doet me deugd om eens volledig weg te zijn van alles wat me dierbaar is. Zoals ik eerder reeds schreef is het niet altijd even evident (de heimwee waar je door moet) maar het helpt echt om eens helder te kunnen denken, al mijn fixaties en inhibities van thuis los te laten en zodoende mezelf en mijn leven met een kraaknette bril te kunnen bekijken. Wat dat zal opleveren valt nog af te wachten, ik laat het in ieder geval gewoon op me afkomen. Het werkt in ieder geval bevrijdend. Een beetje zuurstof voor de soul laten we zeggen....

Verslag Chiang Mai

Sinds deze ochtend vroeg zijn we terug van Chiang Mai. Chiang Mai ligt op 13u rijden van Buriram en dus zijn we op een nacht tijd met de nachtbus , die overigens evenveel luxe biedt als de gemiddelde business class van een vliegtuig, het land doorkruist van aan de grens met Cambodja tot aan de grens met Burma en Laos. Wat we de voorbije drie dagen gedaan hebben is te veel om op te noemen! Wat volgt is dus absoluut geen volledig overzicht. De eerste dag hebben we Chiang Mai zelf gezien, de hoofdstad van het oude Lanna rijk. Deze stad krioelt van de toeristen dus ik hou mijn hart vast voor Bangkok. We hebben voornamelijk heel wat tempels (leet : Wats)  gezien en verschillende culturele gaten gevuld . Tot mijn grote spijt hadden we echter geen tijd om met boedistische novices in gesprek te gaan (als toerist kan je dit doen, zo kunnen zij hun engels oefenen).  Wat zat er nog tussen? Jungletochtje naar twee bergvolken (de Aka en de Karen) die in het noorden van Thailand leven, dit echter onder begeleiding van een gids want er zijn aan de grens met Burma (Myanmar) af en toe toch nog schermutselingen. We zijn de Mae Kong overgevaren en hebben voet aan wal gezet in Laos aan de Golden Triangle (grenspunt Burma, Laos, Thailand), adembenemende landschappen en watervallen gezien, traditionele thaise dans ter ere van de Queen's B-day (zie terug) en nog zooo veel meer (en dat allemaal op 3 dagen!!). Geweldig was het maar ook wel beetje vermoeiend. Terecht dus dat we vandaag een recup dagje hebben. Morgen beginnen we in een middelbare school een halfuurtje hier vandaan te tegelen (vloer) en later deze week gaan we misschien praktijk engels geven aan universiteitsstudenten.

Kort weekje

De werkweek zit er al op!  Wat we tot nu toe allemaal nog gedaan hebben? Het schilderwerk in het schooltje is af en we zijn nu bijna rond met de uitbreiding van het terras (betonnen terras gieten). Ook hebben we picknick-tafels gekocht die op dat terras zullen komen. Dit betonwerk is het eerste werk dat we samen met locals doen, anders zou het niet tijdig klaar zijn. Gisteren hebben we iets kei leuk gedaan (en nu komt de vrouw die graag verwend wordt in me boven): kleedjes laten ontwerpen! De nicht van Pong (vrouw van Roger) is kleermaakster van beroep en hier is dat toch wel heel wat goedkoper dan in Belgie. We hebben dus stofjes gekozen, ons laten opmeten en in patroonboekjes mogen kiezen hoe ons jurkje eruit ziet nu 2 weekjes wachten op het resultaat.... De heren van de groep laten een maatpak maken voor 50-70 euro! Morgen is het moederdag/Queen's birthday en is het schooltje waar we aan het werk zijn gesloten. Overal in de stad zullen er festiviteiten zijn (de voorbereidingen zijn al de hele week aan de gang). Vandaag was er (vermoedelijk omwille van die feestdag) in het schooltje eensoort van ceremonie die de hele dag duurt (7u 's ochtends tot 7u 's avonds) die voorgegaan wordt door 5 boedistische monniken. Wat het juist is heb ik nog steeds niet begrepen maar fascinerend is het in ieder geval. In de namiddag zijn we tijdens het werk ook nog even binnengesprongen en toen waren diezelfde monniken de kinderen van het lager het leven van Boedha aan het vertellen. Morgen (feestdag) gaan we waarschijnlijk picknicken met 'de familie' (roger, zijn vrouw en alle kindjes van het weeshuis), eens zien wat er van festiviteiten te doen is (en dus wat cultuur opsnuiven) en misschien voor een thaise massage gaan :-) (die van het propere soort!!) Morgenavond tot slot vertrekken we voor 3 dagen naar Chiang Mai (noorden van het land en universiteitsstad van Thailand) met de nachtbus. Met andere woorden: tot na Chiang Mai!!

Dan toch...beetje Heimwee!

Hoewel het hier goed gaat en het een fijne groep is, steekt de heimwee toch een beetje de kop op (aiaiaiai, bleiterke dat ik ben!!) . Op zo'n momenten doet het deugd van eens opt internet te zitten en te zien wat de wereld doet. Gisteren zijn we voor 1.5 uur mee naar de mis geweest (die duurt hier 5u of zo) en wat mij betreft was het een kruising van een eucharistieviering (voorbeden, wijn en brood, allemaal zeer herkenbaar) en karaoke want op tv schermen in de garageboxkerk kwam dan een zeeer kitcherige prent met 'God loves the world' met dan de thaise lyrics van het liedje...echt vreemd. Vandaag gingen we initieel wat engelse les geven maar de dame die ons zou oppikken was ons vergeten. Te laat dus om tijdig op school te graken dus hebben we maar geverfd! Een heel schooltje zelfs, smurfblauw de eerste laag. Morgen doen we de 2de laag. Ik moet wel zeggen dat ik last heb van de hitte zo buiten verven in de middagzon,.. man man man! Het lijkt alsof ik de enige ben die het niet aankan. Oh ja, belofte maakt schuld: Maarten, bij deze komt ge ook eens voor in den blog. Lieve wereld, Maarten is een van de twee mannelijke vrijwilligers die momenteel in het weeshuis werkt. Hij is vandaag goed van pas gekomen bij het verven van de bovense delen van het schooltje (hij is nl. niet de kleinste). Nu laat het duidelijk zijn: deze jongen zijn talent reikt veel verder dan verfborstelverlengstuk hoor! Hij entertaint ons met zijn gitaarkunsten en is de nuchtere rationaliteit tussen al dat vrouwelijk geweld. Ziezo, Maarten: happy now :-)? Bon, ik merk dat ik al meer dan een uur int internet cafe zit... tijd om te gaan. Tot de volgende!

Buriram, the guided tour

Elke dag doen we vanalles, te veel om over te bloggen. Vergeef me dan ook het feit dat mijn verslagen niet volledig of onchronologisch zijn. Ik kan ook niet elke dag bloggen vooral omdat het internet in het weeshuis plat ligt en ik moet wachten op een bezoekje aan een internetcafe. Gisteren zijn we met Roger twee Hindu tenmels in de buurt gaan bezoeken, echt de moeite! Een daarvan was iets hoger gelegen en ligt op ong 27km van de cambodjaanse grens. Je kon dus van daarboven over de rice paddys en laagvlakte heen de heuvels van cambodja uit de grond zien reizen. Enkele details over de rit naar die sites (mama, papa, nu is een goed moment om te stoppen met lezen): Al onze verplaatsingen hier in de omgeving zijn met Roger, in de laadbak van zijn pick-up truck, dat maakt dat je overal op straat mensen ziet of hoort fezelen: 'kijk buitenlanders' oftewel farang (wat zoveel wil zeggen als 'blanke mannen' met dezelfde bijklank als het antwerpse 'bruin manne' heb ik de indruk) toch zijn ze vriendelijk en gefascineerd door ons. Die farang moet het ook wel eens ontgelden: onderweg naar de tempels werden we aan de kant gezet door de (megacorrupte) thaise politie met als enig doel: geld losweken van de westerling. Gelukkig hadden we Roger bij die thais spreekt en ons heeft kunnen redden van een boete, die meestal voor de stomste reden wordt gegeven. Onderweg kwamen we ook een vrouw tegen die midden op de weg op haar doood gemak rechtdoor bleef wandelen. Roger moest zo goed als alles dichtgooien maar iedereen bleef ongedeerd, wat echt wel een opluchting is want schuldig of niet, de buitelander is in zo'n geval de dader. Naar mijn indruk had die vrouw aan een kikker gelikt of iets te veel paddenstoelen gegeten, ze was echt weg; in een ander wereldje! Klaar voor een gesticht... Beetje bij beetje, zonder iets te forceren (doe ik dat wel, dan klap ik dicht) begin ik mijn draai te vinden. Deze namiddag gaan we zwemmen met de kindjes, morgen naar de mis (die blijkbaar erg erg lang duurt, evangelische kerk).
Onze verdere plannen: begin van de week lesgeven/ beginnen werken, donderdag is een verlofdag want dan is de verjaardag van de queen en komend weekend plannen we een uitstapje naar het noordelijk gelegen chiang mai. Ziezo, ik groet u!

Aangekomen en geinstalleerd

Na een waanzinnig lange reis en een best wel fascinerende tussenstop in Qatar en uitstekende service op qatar airways zijn we gisteren tegen 5u 's namiddags na een busreis van 5u aangekomen in Buri Ram, in het weeshuis. Eerst erg verschoten van rommel maar nog meer van onhygienische toestanden (de plumbing is zodanig dat je je wc papier niet mag doorspoelen en dus in een vuilnisbak apart moet doen en in de kamer van de meisjes hangt een lichte geur van rottend ei.). Vanochtend bleek dat de vermoeidheid en jetlag mijn perceptie kleurden, het valt dus wel mee. Eerste nacht was heel erg warm en het is wel wennen om zo onder een muskietennet te slapen. De warmte valt overdag wel mee want ofwel regente het wat ofwel is er een briesje. Gisteren al voor het eerst thais meegegeten in het weeshuis en dat is was wat zij 'mild' noemen... aiaiai (het was voor mij allerminst mild). Gisteren avond ook mee thaise karaoke geleed met bijhorende dansjes met de kindjes in het weeshuis.We zijn nog steeds kern gezond en letten op ons eten. Ook DEET wordt 24/7 gesmeerd want het is echt geen mopje: vorige zomer waren er 7 van de 30 vrijwilligers die dengue koorts hebben gehad. Vandaag kleuterklasjes en lagere school bezocht waar we les zullen geven (hoe blijft me nog steeds een raadsel). Ze zijn gefascineerd door onse witte huid. Tot zover de update :)

Ready to go: de reisroute!

Jawel, morgen voor dag en dauw zijn we er officieel mee weg! Mijn route ziet er als volgt uit:
2 augustus: van De Haan aan zee naar Leuven en overnachten in Leuven
3 augustus 4.30: Bodart-parking, busje van bouworde dat ons naar Frankfurt voert.
          11.55: Take off voor Doha (Qatar)
          19u: arrival Doha
          21u: Take off voor Bangkok
4 augustus voormiddag: arrival Bangkok
          rest van de dag: onderweg van Bangkok naar Buri Ram met de bus (5-6 u bus).
          Aankomst ergens in de loop van de namiddag.
De lectuur is ingepakt, de malaria-pillen bij de hand. Thailand, here we come!
Wish me luck, ik heb er in ieder geval ongelooooooofelijk veel zin in! :-)

Medische voorbereidingen

Thailand ligt in de tropen en is bovendien een ontwikkelingsland. Dat brengt de nodige gezondheidsrisicos met zich mee: malaria, dengue, en heel wat extra vaccinaties. Het is een heel avontuur op zich geweest om dit alles in orde te krijgen. Eerst langs de huisarts. Die zei dat ik een week voor vertrek kon beginnen met Lariam, malaria medicatie die weliswaar bekend staat om zijn psychotische nevenwerkingen en kreeg ik mijn 1ste HapatitisA spuit. Een maand later was het tijd om die eerste Lariam pil te nemen. Zo gezegd, zo gedaan maar al snel ontdekte ik de bijhorende nevenwerkingen: nachtmerries dat ik heb gehad! Bovendien las ik in diezelfde week ook op de site van het tropisch instituut (www.itg.be) dat ik net naar een gebied ga dat bekend staat om zijn Lariam resistentie. De volgende dag heb ik me dan maar naar het tropisch instituut gerept om reisadvies in te winnen  (dit had ik vanaf de eerste moment moeten doen). Advies? Switchen van malaria medicatie (nu neem ik Malarone, heel wat duurder maar veiliger) en ik kreeg te horen dat ik nog niet in orde was met al mijn vaccinaties. Buiktyfus-spuit en een booster voor polio werden gauw in mijn arm geramd en voila, mijn lijf was weer helemaal getuned.

Tree of Life Orphanage

Dit is de website van de het weeshuis waar we zullen verblijven en helpen: http://www.treeoflifeorphanage.com/. Het is een weeshuis dat door Amerikaan Roger Walker en zijn Thaise vrouw Phongsri opgericht werd. Van daaruit zullen we twee scholen in de regio enerzijds helpen renoveren (door termieten aangevreten deuren vervangen, verven, betegelen, wc's vervangen,..) en anderzijds les geven (bv. engels en rekenen). De concrete invulling van onze tijd blijft ook voor ons nog een raadsel en zal u hopelijk mee kunnen volgen op de blog. Voor meer info en de taak van de vrijwilliger binnen de organisatie verwijs ik graag naar de website.

Fondswerving

Fondwerving? Fondswerving! Vele mensen hebben hier al meteen een slecht gedacht bij: ze denken dat we centjes willen om onze eigen plezierreis te bekostigen. Bij onze fundraiser aan het Centraal Station van Antwerpen riepen sommige mensen ons soms na 'ga toch werken voor u reis, schandalig!'. Niets is minder waar!  De reis (vervoerskosten en verblijf) worden geheel zelf betaald en daar bovenop wordt nog eens van ons gevraag om aan fondswerving te doen om ter plaatse nuttig werk te kunnen verrichten. Het is zo dat het project geen subsidies van de overheid krijgt en dus voor zijn bouwmaterialen, boeken voor de kinderen, werkingskosten,...(zie project uitleg: verder) geheel afhankelijk is van giften. We gingen dus aan de slag: privé personen aanschrijven, het gemeentelijk budget voor ontwikkelingssamenwerking aanschrijven en tot slot: cupcakes bakken! Heeel veel cupcakes bakken om vervolgens aan Antwerpen-Centraal te gaan verkopen. En ja hoor, het liep vlot! Natuurlijk kan zoiets nooit vlot genoeg verlopen dus als u zelf geinteresseerd zou zijn om dit te steunen, aarzel dan niet om het sponsor dossiertje in te kijken dat ik nog op deze blog probeer te posten. Ook al bent u niet geinteresseerd, dan nog geeft het een duidelijk beeld van hoe bouworde werkt en wat we zullen doen.

De preparee en hoe India Thailand werd

Hier keek ik in eerste instantie naar uit: spelende kinderen in de regen in Bangalore 

Ter voorbereiding van de bouwkampen wordt er na inschrijving een voormiddag georganiseerd waar je praktische info rond land van bestemming, verzekeringen, werfmateriaal en zoveel meer krijgt. Zo'n voormiddag noemt men een 'preparee'. Het is ook hier dat je voor het eerst je kampgenoten ontmoet... Op de stickers die ieder gekregen had begon ik te zoeken naar 'IN1001'. Wat bleek? We waren maar met twee... Om een zeer lang verhaal kort te maken: 1,5 maand later werd het bouwkamp naar India afgelast wegens te weinig deelnemers en stond ik terug op punt 0: ik mocht weer gaan kiezen....en ik koos voor Thailand, gelukkig was er nog plaats want het was al ver half mei. Tijdens de examens bracht ik dan nog mijn administatie in orde en (wederom) konden de voorbereidingen beginnen.

Bouworde: de eerste stap

Het moet ergens half maart geweest zijn: het 2de semester kwam vlot op gang en stiekem was ik al aan het dromen van wat ik allemaal kon doen tijdens mijn zomervakantie. Koorreis met het Leuvens Universitair Koor: sowieso, werken: ja, daar gaan we eindelijk eens werk van maken, vrijwilligerswerk:ja... ok, goed maar ik wou ook een stukje van de wereld zien en toch -je bent jong en je wil wat- een beetje 'het verschil' kunnen maken. Dan maar bouworde... Met zekere terughoudendheid en schrik ging ik dan maar eens kijken naar hun aanbod. Hmmm...twijfel, twijfel, denk denk: te ver, verkeerde periode, ik ga nooit eerste zit hebben, mja dit is het ook niet. Tot ik het zag: INDIA! Ik ging sloppenwijken helpen verbouwen in Bangalore, ja dat was het !!! We zouden verblijven in een opvang tehuis voor alleenstaande moeders die misbruikt werden en met hun kinderen hierheen vluchten. De aarzeling sloeg al snel om in nieuwsgierig enthousiasme! Het zou zwaar worden maar dit was het! Na wat getwijfel en een grondige bespreking thuis was ik ingeschreven en konden de voorbereidingen beginnen.