vrijdag 3 september 2010
Fotos op facebook, later op blog.
Fotos staan op facebook, binnenkort zal ook de blog geillustreed zijn Moe maar tevreden ga ik slapen, de selectie uit meer dan 1000 fotos volgt nog! Binnenkort ook de afsluiter van mijn blog met finale: de laatste week en bangkok en finale terugblik.
woensdag 1 september 2010
Waar was ik gebleven?
Ok, zoals ik al zei vorige post heb ik nog erg veel te vertellen dus blog ik nog wat door. Ik pik de draad opde avond voordat we naar Surin vertrokken zijn: we hebben een thaise bruiloft meegemaakt! Op zich niet erg anders dan bij ons behalve dan dat het avondfeest om half 10 al gedaan is, catering begint op te kuisen. De bruid? De dochter van een van de leerkrachten van het kleuterklasje waar we gestaan hebben! Het gaf me een warm hart te weten dat we zo opgenomen werden in die schoolgemeenschap, dat bleek bovendien ook de laatste middag toen we afscheid gingen nemen: ze hadden speciaal voor ons (super lekker!) gekookt. De volgende ochtend zijn we naar Surin vertrokken waar we ons laatste weekend hebben doorgebracht. Surin is in de eerste plaats gekend voor zijn olifantentrainingskampen. Wij zijn dus zaterdag ochtend (21/8) met de trein van Buriram naar Surin vertrokken, de ene al wat helderder dan de andere. Aangekomen in Surin wilden we uiteraard zo snel mogelijk olifanten zien maar niets was minder waar... we hadden nog twee uur bus voor de boeg! Een kleine locale bus waar kiekens en verse koopwaar samen met locale de locale dorpsgek werden opgepropt om ons tot in het hartje van niet-toeristisch thailand, prachtige natuur naar een van de meest toeristische dingen te bregen: olifanten show! Ach ja, het had zijn charmes wel en vooral de landschappen onderweg wisten me wel te bekoren. In Surin sliepen we in een fantastisch hotel: zwembad, cabel tv met heel wat westerse zenders, airco, warme douche en GEWELDIGE matrassen en dat alles voor de volle 7.5 euro voor een nacht. Zondag hebben een dorpje bezocht waar ze artisanaal zijde maakten! Geweldig om te zien hoeveel geduld die vrouwen hebben! Ik kan er van leren. En nog wat Khmer-tempels gaan bekijken in Srikirapuhm (of zoiets) maar dat bleek een beetje een tegenvaller, dan maar met de trein terug naar Buriram. Zondagavond en maandag zouden bewogen dagen worden maar daarover morgen meer, mijn jetlag dwingt me nu te gaan slapen!
dinsdag 24 augustus 2010
Bangkok Baby!
Lieve wereld,
Heb erg veel te vertellen maar veel te weinig tijd om het te doen. Ik beloof dus later nog te bloggen. Vorig weekend zijn we naar Surin geweest. Op het programma: olifantjes, tempels, artisanaal zijde dorpje, zalige rit van 4 uur in locale bus die alle kleine dorpjes aandeed!!!(en nog van dat). Maandag, dinsdag en vandaag hebben we les gegeven in het schooltje waar we renovaties gedaan hebben. Gisteren was het groot feest hier in het weeshuis want tweeling Fil&Fern werden 12. Vandaag vertrekken we richting Bangkok (5 uur bus). Morgen daguitstap naar Ayuthaya en dan 3 dagen Bangkok. Het zou dus wel eens goed kunnen dat dit de laatste keer is dat ik blog voordat ik thuis ben (weet niet of ik tijd/ mogelijkheid zal hebben in Bangkok). Ik ben opgelucht dat we weg zijn uit dengue- en deet- country en een geairconditionde hotelkamer zullen hebben maar dat kan echt niet compenseren voor al het moois dat we hier hebben mogen meemaken (maar dat volgt dus later). Voor de ouders: mama, papa, ik leef nog en alle gezondheidstroubles zijn voorbij, den deet is echter op :-) ( echt op, een mug gaf me net nog een laatste afscheidssteek). Voor de rest van de wereld: hou je goed en tot dan wat bij betreft: BANGKOK, BABY en tot de volgende of tot in Belgie !!!!!
Groetjes!!
Heb erg veel te vertellen maar veel te weinig tijd om het te doen. Ik beloof dus later nog te bloggen. Vorig weekend zijn we naar Surin geweest. Op het programma: olifantjes, tempels, artisanaal zijde dorpje, zalige rit van 4 uur in locale bus die alle kleine dorpjes aandeed!!!(en nog van dat). Maandag, dinsdag en vandaag hebben we les gegeven in het schooltje waar we renovaties gedaan hebben. Gisteren was het groot feest hier in het weeshuis want tweeling Fil&Fern werden 12. Vandaag vertrekken we richting Bangkok (5 uur bus). Morgen daguitstap naar Ayuthaya en dan 3 dagen Bangkok. Het zou dus wel eens goed kunnen dat dit de laatste keer is dat ik blog voordat ik thuis ben (weet niet of ik tijd/ mogelijkheid zal hebben in Bangkok). Ik ben opgelucht dat we weg zijn uit dengue- en deet- country en een geairconditionde hotelkamer zullen hebben maar dat kan echt niet compenseren voor al het moois dat we hier hebben mogen meemaken (maar dat volgt dus later). Voor de ouders: mama, papa, ik leef nog en alle gezondheidstroubles zijn voorbij, den deet is echter op :-) ( echt op, een mug gaf me net nog een laatste afscheidssteek). Voor de rest van de wereld: hou je goed en tot dan wat bij betreft: BANGKOK, BABY en tot de volgende of tot in Belgie !!!!!
Groetjes!!
donderdag 19 augustus 2010
Veel te vertellen...
Na 3 weken hier waande ik me vandaag met mijn knalroze thaise vissersbroek, flipflops, marcelleke en grauwe nagels (van het verven) al helemaal ingeburgerd toen ik alleen onderweg was naar hier (internet cafe). Ne hoor. Langs alle kanten falang, falang! Ach ja, ze bedoelen het goed. Blond, blauw en blank: het steekt af en fascineert hen blijkbaar. Moet je weten: ze doen er hier alles aan om zo blank mogelijk te zijn. Zo stonden we laatst in de supermarkt en hing er een grote plakaat: Nivea visage, UV whitening . Dagcreme voor een bleker gezicht dus. Wie weet kwam Michael Jackson hier zijn productjes wel halen... Omgekeerde wereld dus.
Naast het vreemd zijn op straat is er nog zoveel meer dat ondertussen al gewoonte is geworden.
Zo is er het douchen: Iedere dag koude douche met een amper vermeldenswaardig debiet en vol met vliegjes en af en toe een mug. Het is ondertussen een kunst geworden om zonder gebeten te worden uit de douche te komen: natmaken, inzepen, samen met de verf ook de DEET afschrobben, wat muggen -of wacht ne, geen paniek tis maar een vlieg- van je afslaan, afspoelen, afdrogen en dan zo snel mogelijk weer DEET opsmeren. Oef, veilig. Het meest lastige aan DEET is dat het echt op je huid pikt en zeker als je in de zon komt (en zonnecreme er boven smeren is geen optie want de DEET-laag moet de bovenste zijn). Maar het is essentieel: er is geen cure voor dengue en dus is voorkomen prioritair zeker omdat de schooltjes waar we werken aan stilstaand water liggen. 's Avonds is het gevaar minder groot want dan gaan de dengue muggetjes slapen en komen de malaria muggen boven maar we slapen onder een net en pakken pillen. Tot nu toe heeft nog niemand dengue (we zullen maar niet te luid roepen) en binnen een klein weekje zijn we weg uit dengue gebied. We doen onze huid toch wat aan hoor... DEET, terpentine, zon...
Verder zijn er der WC's maar daar heb ik al over geschreven. Een westerse WC met spoelbak is hier grote luxe alsook WCpapier. Hoe dan wel? Hurk WC's met een bak water naast waar een schep in ligt en een sproeier naast. Als je je ding gedaan hebt moet je jezelf proper maken met de sproeier en vervolgens een grote schep water uit die emmer schappen en met een kwak in de put gooien. Dit heeft hetzelfde effect als een spoelbak. Eerst was ik niet happig maar geloof me: als de fruitshake van de nightmarket toch niet zo kosjer was en de nood het hoogst is heb je niet veel keus! (jaja, we hebben het al vlaggen gehad). Gulden regel: ver genoeg doorhurken of je krijgt hetzelfde effect als - zoals Roger zo mooi zou zeggen- when the shit hits the fan. Ook de malariapillen doen daar geen goed aan: ze zijn erg leverbelastend en dat voel je wel aan de ochtendlijke misselijkheid.
Genoeg over medische en paramedische toestanden. We leven nog en dat is het belangrijkste.
Gisteren namiddag zijn we naar de locale universiteit geweest om English majors te helpen met hun engels. Ongeloofelijk dat ze zoiets unif noemen! Waarde landgenoten: het onderwijs in Belgie is echt wel van top niveau! Ik schat dat hun niveau dat van ons is in het 3de middelbaar. Voor we het wisten waren we al lang niet meer met engels bezig maar zaten we mee in de cheerleading practice (onder leiding van een kleine maar zeer dappere vrouwelijke brulsergant). Wederom was onze aanwezigheid fascinerend.
Vandaag was de laatste bouwdag. Wat hebben we gedaan? Hetzelfde als de voorbije 2 weken: verven, verven en nog eens verven (oh ja, en die ene keer dat we beton hebben helpen gieten mag ik niet vergeten). Tralies verven, muren verven, balken verven, luiken verven,... van Ikea-geel tot smurf-blauw en chocolade-bruin het hebben het allemaal (en overal!) gehad.
Wat staat er verder op het programma?
Morgen gaan we (engelse) les geven en 's avonds naar een thaise bruiloft. Zaterdag vertrekken we voor een weekendje naar Surin, een stad hier 50 min per trein vandaan, de provinciehoofdstad. Grootste attractie: olifanten! Als je in thailand bent geweest moet je toch echt wel eens op een olifant gezeten hebben... Verder is de zijde- en zilvernijverheid ook wel de moeite. Op terugweg stoppen we om wat Khmer-tempels te bekijken en zondagavond een locale voetbalmatch bijwonen. Maandag en dinsdag geven we weer les en dinsdagavond is het de verjaardag van Fil& Fern: de tweeling van het weeshuis. Groot feest dus! Woensdag is onze laatste dag in Buriram. Woensdagavond vertrek naar Bangkok om tot zondag Bangkok en Ayuthaya (oude hoofdstad) te ontdekken! Ik zou nog zo veel meer kunnen schrijven maar ik denk dat het mooi is geweest! De rest hoor je wel met de fotos er bij of een volgende keer!
Groeten,
Ellen
P.S. Reageren mag :)
Naast het vreemd zijn op straat is er nog zoveel meer dat ondertussen al gewoonte is geworden.
Zo is er het douchen: Iedere dag koude douche met een amper vermeldenswaardig debiet en vol met vliegjes en af en toe een mug. Het is ondertussen een kunst geworden om zonder gebeten te worden uit de douche te komen: natmaken, inzepen, samen met de verf ook de DEET afschrobben, wat muggen -of wacht ne, geen paniek tis maar een vlieg- van je afslaan, afspoelen, afdrogen en dan zo snel mogelijk weer DEET opsmeren. Oef, veilig. Het meest lastige aan DEET is dat het echt op je huid pikt en zeker als je in de zon komt (en zonnecreme er boven smeren is geen optie want de DEET-laag moet de bovenste zijn). Maar het is essentieel: er is geen cure voor dengue en dus is voorkomen prioritair zeker omdat de schooltjes waar we werken aan stilstaand water liggen. 's Avonds is het gevaar minder groot want dan gaan de dengue muggetjes slapen en komen de malaria muggen boven maar we slapen onder een net en pakken pillen. Tot nu toe heeft nog niemand dengue (we zullen maar niet te luid roepen) en binnen een klein weekje zijn we weg uit dengue gebied. We doen onze huid toch wat aan hoor... DEET, terpentine, zon...
Verder zijn er der WC's maar daar heb ik al over geschreven. Een westerse WC met spoelbak is hier grote luxe alsook WCpapier. Hoe dan wel? Hurk WC's met een bak water naast waar een schep in ligt en een sproeier naast. Als je je ding gedaan hebt moet je jezelf proper maken met de sproeier en vervolgens een grote schep water uit die emmer schappen en met een kwak in de put gooien. Dit heeft hetzelfde effect als een spoelbak. Eerst was ik niet happig maar geloof me: als de fruitshake van de nightmarket toch niet zo kosjer was en de nood het hoogst is heb je niet veel keus! (jaja, we hebben het al vlaggen gehad). Gulden regel: ver genoeg doorhurken of je krijgt hetzelfde effect als - zoals Roger zo mooi zou zeggen- when the shit hits the fan. Ook de malariapillen doen daar geen goed aan: ze zijn erg leverbelastend en dat voel je wel aan de ochtendlijke misselijkheid.
Genoeg over medische en paramedische toestanden. We leven nog en dat is het belangrijkste.
Gisteren namiddag zijn we naar de locale universiteit geweest om English majors te helpen met hun engels. Ongeloofelijk dat ze zoiets unif noemen! Waarde landgenoten: het onderwijs in Belgie is echt wel van top niveau! Ik schat dat hun niveau dat van ons is in het 3de middelbaar. Voor we het wisten waren we al lang niet meer met engels bezig maar zaten we mee in de cheerleading practice (onder leiding van een kleine maar zeer dappere vrouwelijke brulsergant). Wederom was onze aanwezigheid fascinerend.
Vandaag was de laatste bouwdag. Wat hebben we gedaan? Hetzelfde als de voorbije 2 weken: verven, verven en nog eens verven (oh ja, en die ene keer dat we beton hebben helpen gieten mag ik niet vergeten). Tralies verven, muren verven, balken verven, luiken verven,... van Ikea-geel tot smurf-blauw en chocolade-bruin het hebben het allemaal (en overal!) gehad.
Wat staat er verder op het programma?
Morgen gaan we (engelse) les geven en 's avonds naar een thaise bruiloft. Zaterdag vertrekken we voor een weekendje naar Surin, een stad hier 50 min per trein vandaan, de provinciehoofdstad. Grootste attractie: olifanten! Als je in thailand bent geweest moet je toch echt wel eens op een olifant gezeten hebben... Verder is de zijde- en zilvernijverheid ook wel de moeite. Op terugweg stoppen we om wat Khmer-tempels te bekijken en zondagavond een locale voetbalmatch bijwonen. Maandag en dinsdag geven we weer les en dinsdagavond is het de verjaardag van Fil& Fern: de tweeling van het weeshuis. Groot feest dus! Woensdag is onze laatste dag in Buriram. Woensdagavond vertrek naar Bangkok om tot zondag Bangkok en Ayuthaya (oude hoofdstad) te ontdekken! Ik zou nog zo veel meer kunnen schrijven maar ik denk dat het mooi is geweest! De rest hoor je wel met de fotos er bij of een volgende keer!
Groeten,
Ellen
P.S. Reageren mag :)
maandag 16 augustus 2010
Terugblik 1
Vandaag zijn we exact halverwege... 14 achter ons, 14 to go. Tijd dus om eens te kijken naar wat de ervaring tot nu toe me heeft opgeleverd.
Bouwkamp
Beetje bij beetje besef ik dat ik toch in een bouwkamp light project terecht ben gekomen: de accomodatie is naar bouworde standaard dik in orde, alsook de ligging en bovendien moeten we echt niet zo veel werken. Leuk is dus dat we het land kunnen verkennen tijdens onze weekends. Het komt er op neer dat we 50% gewerkt zullen hebben en 50% reizen. Niet echt veel werk dus. Anderzijds vraag ik me af of ik meer werk aan zou kunnen? De hitte speelt echt wel mee en ik ontdek mijn grenzen onder andere omstandigheden. Nu dat de heimwee van de eerste week voorgoed voorbij is hoop ik nog meer uit dit bouwkamp te halen.
Kindjes
Het weeshuis draait best goed (maar het kan natuurlijk beter). Zelf draaien we volop mee in hun werking: ook ' s avonds is er werk: kids bezig houden, kuisen,... Zelf merk ik het verschil met een gewoon gezin niet meer. Alle kinderen zijn gelijk en de sfeer is eerder huiselijk (itt tot bv. die van een kostschool). Het is gewoon een erg groot gezin met Roger en Pong aan het hoofd! Dat viel me op toen we donderdag met z'n allen naar een thaise film zijn gaan kijken... Ik moet zeggen dat de kinderen hier in Thailand (zowel in de schooltjes als in het weeshuis) allemaal zo braaf zijn! Echt ongeloofelijk!
Zelf
het doet me deugd om eens volledig weg te zijn van alles wat me dierbaar is. Zoals ik eerder reeds schreef is het niet altijd even evident (de heimwee waar je door moet) maar het helpt echt om eens helder te kunnen denken, al mijn fixaties en inhibities van thuis los te laten en zodoende mezelf en mijn leven met een kraaknette bril te kunnen bekijken. Wat dat zal opleveren valt nog af te wachten, ik laat het in ieder geval gewoon op me afkomen. Het werkt in ieder geval bevrijdend. Een beetje zuurstof voor de soul laten we zeggen....
Bouwkamp
Beetje bij beetje besef ik dat ik toch in een bouwkamp light project terecht ben gekomen: de accomodatie is naar bouworde standaard dik in orde, alsook de ligging en bovendien moeten we echt niet zo veel werken. Leuk is dus dat we het land kunnen verkennen tijdens onze weekends. Het komt er op neer dat we 50% gewerkt zullen hebben en 50% reizen. Niet echt veel werk dus. Anderzijds vraag ik me af of ik meer werk aan zou kunnen? De hitte speelt echt wel mee en ik ontdek mijn grenzen onder andere omstandigheden. Nu dat de heimwee van de eerste week voorgoed voorbij is hoop ik nog meer uit dit bouwkamp te halen.
Kindjes
Het weeshuis draait best goed (maar het kan natuurlijk beter). Zelf draaien we volop mee in hun werking: ook ' s avonds is er werk: kids bezig houden, kuisen,... Zelf merk ik het verschil met een gewoon gezin niet meer. Alle kinderen zijn gelijk en de sfeer is eerder huiselijk (itt tot bv. die van een kostschool). Het is gewoon een erg groot gezin met Roger en Pong aan het hoofd! Dat viel me op toen we donderdag met z'n allen naar een thaise film zijn gaan kijken... Ik moet zeggen dat de kinderen hier in Thailand (zowel in de schooltjes als in het weeshuis) allemaal zo braaf zijn! Echt ongeloofelijk!
Zelf
het doet me deugd om eens volledig weg te zijn van alles wat me dierbaar is. Zoals ik eerder reeds schreef is het niet altijd even evident (de heimwee waar je door moet) maar het helpt echt om eens helder te kunnen denken, al mijn fixaties en inhibities van thuis los te laten en zodoende mezelf en mijn leven met een kraaknette bril te kunnen bekijken. Wat dat zal opleveren valt nog af te wachten, ik laat het in ieder geval gewoon op me afkomen. Het werkt in ieder geval bevrijdend. Een beetje zuurstof voor de soul laten we zeggen....
Verslag Chiang Mai
Sinds deze ochtend vroeg zijn we terug van Chiang Mai. Chiang Mai ligt op 13u rijden van Buriram en dus zijn we op een nacht tijd met de nachtbus , die overigens evenveel luxe biedt als de gemiddelde business class van een vliegtuig, het land doorkruist van aan de grens met Cambodja tot aan de grens met Burma en Laos. Wat we de voorbije drie dagen gedaan hebben is te veel om op te noemen! Wat volgt is dus absoluut geen volledig overzicht. De eerste dag hebben we Chiang Mai zelf gezien, de hoofdstad van het oude Lanna rijk. Deze stad krioelt van de toeristen dus ik hou mijn hart vast voor Bangkok. We hebben voornamelijk heel wat tempels (leet : Wats) gezien en verschillende culturele gaten gevuld . Tot mijn grote spijt hadden we echter geen tijd om met boedistische novices in gesprek te gaan (als toerist kan je dit doen, zo kunnen zij hun engels oefenen). Wat zat er nog tussen? Jungletochtje naar twee bergvolken (de Aka en de Karen) die in het noorden van Thailand leven, dit echter onder begeleiding van een gids want er zijn aan de grens met Burma (Myanmar) af en toe toch nog schermutselingen. We zijn de Mae Kong overgevaren en hebben voet aan wal gezet in Laos aan de Golden Triangle (grenspunt Burma, Laos, Thailand), adembenemende landschappen en watervallen gezien, traditionele thaise dans ter ere van de Queen's B-day (zie terug) en nog zooo veel meer (en dat allemaal op 3 dagen!!). Geweldig was het maar ook wel beetje vermoeiend. Terecht dus dat we vandaag een recup dagje hebben. Morgen beginnen we in een middelbare school een halfuurtje hier vandaan te tegelen (vloer) en later deze week gaan we misschien praktijk engels geven aan universiteitsstudenten.
woensdag 11 augustus 2010
Kort weekje
De werkweek zit er al op! Wat we tot nu toe allemaal nog gedaan hebben? Het schilderwerk in het schooltje is af en we zijn nu bijna rond met de uitbreiding van het terras (betonnen terras gieten). Ook hebben we picknick-tafels gekocht die op dat terras zullen komen. Dit betonwerk is het eerste werk dat we samen met locals doen, anders zou het niet tijdig klaar zijn. Gisteren hebben we iets kei leuk gedaan (en nu komt de vrouw die graag verwend wordt in me boven): kleedjes laten ontwerpen! De nicht van Pong (vrouw van Roger) is kleermaakster van beroep en hier is dat toch wel heel wat goedkoper dan in Belgie. We hebben dus stofjes gekozen, ons laten opmeten en in patroonboekjes mogen kiezen hoe ons jurkje eruit ziet nu 2 weekjes wachten op het resultaat.... De heren van de groep laten een maatpak maken voor 50-70 euro! Morgen is het moederdag/Queen's birthday en is het schooltje waar we aan het werk zijn gesloten. Overal in de stad zullen er festiviteiten zijn (de voorbereidingen zijn al de hele week aan de gang). Vandaag was er (vermoedelijk omwille van die feestdag) in het schooltje eensoort van ceremonie die de hele dag duurt (7u 's ochtends tot 7u 's avonds) die voorgegaan wordt door 5 boedistische monniken. Wat het juist is heb ik nog steeds niet begrepen maar fascinerend is het in ieder geval. In de namiddag zijn we tijdens het werk ook nog even binnengesprongen en toen waren diezelfde monniken de kinderen van het lager het leven van Boedha aan het vertellen. Morgen (feestdag) gaan we waarschijnlijk picknicken met 'de familie' (roger, zijn vrouw en alle kindjes van het weeshuis), eens zien wat er van festiviteiten te doen is (en dus wat cultuur opsnuiven) en misschien voor een thaise massage gaan :-) (die van het propere soort!!) Morgenavond tot slot vertrekken we voor 3 dagen naar Chiang Mai (noorden van het land en universiteitsstad van Thailand) met de nachtbus. Met andere woorden: tot na Chiang Mai!!
Abonneren op:
Posts (Atom)